جمله «اشهد ان علیا ولی الله» جزو اذان و اقامه نیست؛ ولی خوب است پس از «اشهد ان محمدا رسول الله» به قصد قربت گفته شود.

این حکم فقهی را در بخش اذان و اقامه رساله ها می توانید پیدا کنید. دو نکته این حکم خیلی مهم است: 1- جزو اذان و اقامه نیست و 2- به قصد قربت گفته شود. یعنی، اگر نگویی اشکالی ندارد. اگر هم خواستی بگویی باید قصد قربت داشته باشی. حالا، نمی دانم کدام شیر پاک خورده ای از سر ذوق باب کرده است که تا موذن به «اشهد ان علیا ولی الله» می رسد، باید صلوات فرستاده شود. آنقدر هم این قضیه زود باب شده است که در همه مساجد محل ما و حتی در امام زاده صالح هم مردم بلند بلند صلوات می فرستند.

احتمالا، همیشه بدعت ها همین طوری گذاشته شده اند. یک نفر نادانی کرده و یا مثلا ذوق به خرج داده و دیگران هم به جای مخالفت، موافقت نموده اند.

---

دیشب این شعر حافظ کلی فکر من را به خودش مشغول کرد:

نقد صوفی نه همه صافی بی غش باشد

ای بسا خرقه که مستوجب آتش باشد

خوش بود گر محک تجربه آید به میان

تا سیه روی شود هر که در او غش باشد

صوفی ما که ز ورد سحری مست شدی

شامگاهش نگران باش که سرخوش باشد

خط ساقی گر از این گونه زند نقش بر آب

ای بسا رخ که به خونابه منقش باشد

نازپرورد تنعم نبرد راه به دوست

عاشقی شیوه رندان بلاکش باشد

غم دنیای دنی چند خوری باده بخور

حیف باشد دل دانا که مشوش باشد

دلق و سجاده حافظ ببرد باده فروش

گر شرابش ز کف ساقی مهوش باشد

صاحب نظریه ولایت فقیه درگذشت. 

روحش شاد  

تامل در شنیده ها و تفکر در گفتار اگر در هر مقوله ای پسندیده باشد؛ در مقوله کرامات اهل بیت نا پسند و مذموم است. اگر خدا  و پیغمبر شناسی چرا بردار باشد، حوزه امام شناسی چرا بردار نیست
والسلام 

پ.ن. امشب حسابی به اسم امام علی به شعورم توهین شده است. خیلی عصبانیم

از وقتی که میر حسین در مناظره تلویزیونیش گفت که دولت انقدر در زندگی مردم دست برده است و بیهوده مردم را بخش بخش کرده است که روابط فامیلی هم تحت تاثیر قرار گرفته و مردم مثل گذشته ها نمی توانند از مصاحبت با اقوام خود لذت ببرند؛ تصمیم گرفتم که به عنوان فردی که از دید جامعه مذهبی و عضو قشر مذهبی محسوب می شود برخی از کم و کاستی های روابط فامیلی  موجود در خانواده های مذهبی را بنویسم. ولی، قبل از شروع لازم می دانم یادآوری کنم آنچه که در مطالب بعدی نوشته می شود؛ همه برداشت های شخصی من است که متاثر از جنسیت و اندیشه من است. شاید خیلی ها این کم و کاستی ها را حس نکنند و یا شاید هم خیلی ها، بیش از من به کم و کاستی های موجود در روابط خانواده های  مذهبی واقف باشند. دوست دارم، که در اینجا یک بحث خودمانی و به دور از تعصب در باره مذهبی بودن و معایب و مزایای آن بشود.

به علاوه این را هم بگویم که منظور من از کلمه مذهبی همان است که در عرف جامعه است و الا من به این تقسی بندی مذهبی و غیر مذهبی، حزب اللهی و ... هیچ اعتقادی ندارم و فکر می کنم تمام دسته بندی هایی که به نام مذهب می شود، در حقیقت دعوایی است که بین مومنان و یا مُسلِمان بر سر تقسیم اراضی بهشت و جهنم صورت گرفته است.

ما محصول مدارس اسلامی هستیم!

محصول مدارس اسلامی تر چه خواهد بود؟

با ربط: تابناک خبر داده است که مدارس کشور اسلامی تر می شود.